ก่อนอื่นพวกเราทั้ง 5 ต้องขอแนะนำตัวเองกันก่อนนะ ค่ะ / ครับ
 หนูสาหร่ายค่ะ พันธุ์อิงลิชคอกเกอร์ ถ้าทุกคนได้เห็นตัวจริงของหนูคงไม่แปลกใจว่าทำไมหนูชื่อว่าสาหร่าย
ก็ลวดลายบนตัวบวกกับขนที่ยาวพันกันยุ่งเหยิงนี่เองทำให้หนูเหมาะกับชื่อนี้เป็นที่สู้ดดดดด...
 หนูบัดดี้ค่ะ เป็นพันธุ์ผสมบีเกิ้ลกะคอกเกอร์ แม่ค้าที่จตุจักรเค้าว่างั้น แต่จนทุกวันนี้แม่หนูเค้าก็ไม่แน่ใจว่าหนูใช่ลูกผสมตามที่เค้าบอกจริงรึปล่าว
แม่ตั้งชื่อบัดดี้ให้เพราะตอนได้หนูมาเรื่อง Air Bud กำลังดังค่ะ หนูเป็นพี่ใหญ่ของบ้าน
ไม่ใช่อายุนะคะ แต่เป็นสาวก๋ากั่นและชอบวางอำนาจค่ะ
 ผมเจอรี่ฮะ ไม่ใช่เจอรี่ F4 ฮะ แต่เป็นเจอรี่ รีทรีฟเวอร์ฮะ งงล่ะส
ิ เหมือนตระกูลรีทรีฟเวอร์ตรงไหน ตรงไหนกันเนี้ย!!! ก็ตั้งแต่ปู่ย่าตายายทวดก็รีทรีฟเวอร์หมด
ผมก็คงรีทรีฟเวอร์ล่ะครับ เพียงแต่กลายๆ ไปหน่อยเท่านั้นเอง
 หนูมะเหมี่ยวค่ะ เป็นสาวเซนต์ร่างยักษ์จิตใจดี ไม่ชอบสร้างปัญหาให้ใคร
แต่ที่น่าห่วงคือเอาแต่นอนกลมอุตุทั้งวัน เวลากินก็กินจุ๊บ กินจิ๊บ กินจุ๊บจิ๊บ ฮัมมม.....
เอาเป็นว่าเวลาในแต่ละวันของมะเหมี่ยวมีแต่กิน นอน ขับถ่าย เดินเล่น แค่นี้จริงๆ ค่ะ
 ผมทอมฮะ รีทรีฟเวอร์เช่นเดียวกะพี่เจอรี่ แต่ผมมีใบเพดครับ
ผมเป็นหนุ่มน้อยที่สุดในบ้าน ร่าเริง ขี้เล่น และซนเป็นที่สู้ดดด...
กีฬาที่ชอบคือกระโดดข้ามรั้ว แต่รั้วที่บ้านสูงเกินไปหน่อย
ผมเลยกระโดดเข้าออกหน้าต่างบ้านแม่เป็นกิจวัตรแทนครับ ฝึกสปริงข้อเท้าน่ะครับไม่มีไรมาก
รู้จักพวกเราทั้ง 5 กันพอหอมปากหอมคอแล้ว ลองมาติดตามเรื่องราวของพวกเรากันบ้างนะค่ะครับ
บัดดี้เป็นหมาตัวแรกที่เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้
เราได้บัดดี้มาจากจตุจักรในราคา 500 บาทขาดตัว
ไม่มีการต่อรองใดๆ ด้วยความที่เป็นตัวแรก
และตัวเดียวในตอนนั้น บัดดี้จึงเป็นหมาที่มีอภิสิทธิ์มาก
กินนอนในบ้านแต่เพราะบัดดี้เป็นหมาที่รักความสะอาดจึงไม่ทำให้บ้านเลอะเทอะ
ดังนั้นแม่ของเราจึงยอมให้บัดดี้เข้าออกในบ้านได้เฉกเช่นเราๆ ทุกคน
บัดดี้มีที่นอนสุดห่วงเป็นตระกร้าผักตบพร้อมกับผ้าขนหนูผืนนุ่ม
และเพราะมีบัดดี้ตัวเดียวบัดดี้เลยอิสระที่จะเดินไปไหนมาไหน
จากนั้นไม่นานเราก็ได้สาหร่ายมาอีกตัว บ้านเดิมของสาหร่ายเป็นร้านขายอาหาร
แต่เพราะพี่เจ้าของเค้าไม่มีเวลาเลี้ยงดูเท่าไร ก็เลยยกสาหร่ายให้เรา
สาหร่ายมาแบบอาการหนัก คือกลิ่นตัวของสาหร่ายเหม็นหืนมากค่ะ ก็อย่างที่บอกค่ะ
สาหร่ายอยู่ที่ร้านอาหาร จึงมีกลิ่นน้ำมันและกินอาหารติดตัว
นานวันเข้าก็เลยเป็นกลิ่นประจำตัวเค้าไปเลย รักษานานค่ะกว่าจะหาย
ตอนนั้นบ้านเราเลยมีหมา 2 ตัว บัดดี้กะสาหร่ายเข้ากันได้ค่ะ
และเค้าทั้ง 2 ก็เดินเล่นเข้าออกบ้านได้สบาย และไม่ต้องจับเข้ากรง ต่อมาเราก็ได้เจอรี่มาค่ะ
ตอนเอามาเจอรี่อายุเกือบ 4 เดือนแล้วเจอรี่น่าตาน่ารักมาก
เพราะในตอนนั้นเราเลือกไม่เป็นและเห็นเค้าน่ารัก และพี่สาวก็ชอบเจอรี่มาก เรา 2 พี่น้องเลย
ตัดสินใจเอาเจอรี่มาเป็นสมาชิกอีก 1 ตัว ตอนนี้เราเริ่มให้เจ้า 3 ตัวอยู่ในกรงแล้ว
เพราะบ้านเราอยู่ในรั้วเดียวกับบ้านน้าและที่บ้านน้าเลี้ยงไก่ด้วย
ช่วงนี้เป็นช่วงที่บัดดี้เริ่มนิสัยเสียอาจเพราะเค้าเริ่มรู้สึกว่าโดนกักขังด้วย
พอปล่อยไปทำธุระนอกบ้าน บัดดี้เริ่มไล่กัดไก่ และคนขับมอเตอร์ไซต์ผ่านหน้าบ้านที่ชอบบิดเสียงดังๆ
บัดดี้เลยเริ่มอยู่ในกรงถาวรขึ้น ถ้าปล่อยก็ต้องล่ามโซ่บ้าง
ต่อมาพี่สาวของเราก็ได้มะเหมี่ยวมาอีก 1 ตัว คราวนี่ล่ะยุ่งกว่าเก่ากรงที่มีเริ่มคับแคบหากต้องแบ่งพื้นที่ให้มะเหมี่ยวนอนด้วย
ภาระหนักตกอยู่ที่ต้องให้พี่ทำรั้วรอบหลังบ้านให้เป็นที่อยู่และเดินเล่นของเจ้า 4 ตัว
ตอนนี้เราเริ่มอยู่ตัวขึ้น เอาอีกเรายังไม่เข็ดเรายังเอาน้องทอมมาอีก 1 ตัว
น้องทอมเป็นโกลเด้นท์ที่มาจากฟาร์มเพาะสุนัขของพี่ชายเราเองก็คอกไฮน์แอนด์แฮมโกลเด้นท์นั่นเอง
ทุกคนในบ้านบ่นเราและพี่สาวมาก แต่เรา 2 พี่น้องก็จะบอกว่าไม่แล้วแค่ 5 ตัวเท่านี้แหละ
เพราะยึดคำโบราณที่ว่าแมว 5 หมา 6 ไม่ดี นั่นหมายถึงเราจะไม่เลี้ยงสุนัขถึง 6 ตัว อย่างแน่นอน
กิจวัตรของเราและพี่สาวคือตื่นมาต้องปล่อยเจ้า 5 ตัวไปทำธุระส่วนตัวและวิ่งเล่นจากนั้นเราทั้ง 2 จึงอาบน้ำไปทำงานกัน
พอตอนเย็นเราทั้ง 2 จะมีเวลากลับมาเล่นกับพวกเค้าและจะปล่อยเจ้า 5 ตัว
ให้วิ่งเล่นและทำธุระของพวกเค้า กลายเป็นว่าพวกเค้าได้ฝึกนิสัยที่ดีไปในตัว
พวกเค้าจะรู้เวลาและไม่ทำเลอะเทอะในบ้าน ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ซึ่งเราและพี่สาวจะทำแบบนี้ทุกวัน
เจอรี่กับน้องทอมจะมีฉายาที่เรา 2 พี่น้องรียกกันคือ เจ้าชิงดีกะเจ้าชิงเด่น
ที่ได้ชื่อนี้มาเพราะไม่ว่าเราจะเรียกใคร เค้าจะมาหาทั้ง 2 ตัว และจะชิงกันเป็นที่ 1
และอีกชื่อที่เราเรียกเจ้า 2 ตัว คือ ชื่อตี๋ใหญ่กะตี๋เล็ก
สาเหตุก็เพราะน้องทอมตาตี่ก็เลยเรียกตี๋เล็กส่วนเจอรี่ก็เลยได้ชื่อตี๋ใหญ่ไปโดยปริยาย
แต่ชื่อที่เรียกติดปากเจอรี่มากที่สุดคือเจ้าเจ๋อ
ชื่อนี้เกิดจากความเสล่อๆๆ เสนอหน้าอะไรทำนองเนี้ยค่ะ
งั้นต่อไปเราขอเรียกเจ้าเจอรี่เป็นเจ้าเจ๋อนะคะ ส่วนน้องทอมเค้าตัวใหญ่แต่ใจปลาซิวค่ะ
เค้าจะกลัวเสียงประทัดกับเสียงยิงปืนที่เด็กๆ แถวบ้านนิยมเล่นกันมากเลย
เมื่อทอมได้ยินเสียงทอมจะเทคตัวสูงลอยตัวเข้าหน้าต่างบ้านโดยทันทีไม่ว่าฝ่าเท้าอันใหญ่โต
จะเลอะเทอะแค่ไหนเราก็ไม่สามารถเอาเจ้าตัวอ้วนออกได้อย่างถาวรซะที
 
ผมเจ๋อตี๋ใหญ่ฮะ ส่วนผมทอมมี่ตี๋เล็กฮะเป็นงัยฮะเราสองพี่หล่อเลิ่ดมั๊ย
ผมทั้งสองชิงความหล่อกันอยู่ฮะ ช่วยโหวตให้ทีคร๊าบใครหล่อกว่ากัน
 สำหรับพี่หนูสาหร่ายจะเป็นคอกเกอร์ที่เรียบร้อยแต่คงไว้ซึ่งความซกมก
เพราะเค้าจะชอบทำเลอะเทอะในที่นอน ซึ่งจะทำให้น้องๆ ตัวอื่นไม่กล้านอนเพราะ
มีสิ่งปฏิกูลของพี่สาหร่ายอยู่บนที่นอนเค้า เป็นนิสัยที่เราไม่สามารถแก้ได้เลยอาจ
เนื่องมาจากสาหร่ายติดนิสัยนี้ก่อนที่จะมาอยู่กับเรา แต่เดี๋ยวนี้ก็ดีขึ้นค่ะ เค้าคงรู้
ตัวแล้วล่ะคะ ว่ามันเลอะเทอะและทำให้น้องๆ ไม่กล้านอนด้วย
 ส่วนบัดดี้เราขอเรียกว่าบั๊ดแล้วกันนะคะ บั๊ดเค้าจะมีนิสัยแปลกๆ ไม่รู้ว่าเคยมีใครมีน้องหมาพฤติกรรมแบบนี้
รึเปล่าค่ะ มาเล่าสู่กันฟังแล้วกันนะคะ เรื่องก็มีอยู่ว่าบั๊ดเค้าเป็นอะไรไม่ทราบค่ะ
พี่สาวเค้าสังเกตว่าทำไมบั๊ดฟันกร่อนแล้วในที่นอนเค้านี่มีแต่ก้อนหินขนาด ? kg
ตอนนี้มีก้อนหินกว่า 10 ก้อน (ไม่รวมที่เอาไปทิ้งบ้างแล้วนะคะ) เราก็เลยมานั่ง
สังเกตกันเวลาปล่อยบั๊ดไปทำธุระแล้วเราก็พบว่าเจ้าก้อนหินนี้มาได้อย่างไร บั๊ด
จะคาบก้อนหินนี้มาด้วยทุกครั้งที่ทำธุระเสร็จ สงสัยบั๊ดคงคิดจะช่วยหาก้อนหิน
มาถมบ้านน่ะค่ะ แต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าบั๊ดไม่หนักรึงัยก้อนหินก้อนขนาดใหญ่นั้น
 ส่วนหนูมะเหมี่ยวยักษ์ใหญ่ของเราช่างนิสัยดีไม่มีปัญหากะใคร ชีวิตมะเหมี่ยวมีแต่กินกะนอนจริงๆ ค่ะ ใคร
เลี้ยงเซนต์เบอร์นาร์ดคงเคยเห็นเวลาเค้าสะบัดหน้านะคะ จะเห็นว่าอะไรก็ตามที่อยู่ในปากเค้าจะถูกเหวี่ยงออกมานอกปาก
จากนั้นเศษของจากปากอาจอยู่บนหัวหรือบนหน้าเรานี่เอง เห็นภาพมั๊ยค่ะ เศษอาหารบวกกับน้ำลายเหนียวๆ ยืดๆ ติดบนหัวอ่ะค่ะ
แต่ด้วยความที่เราเลี้ยงมะเหมี่ยวมานานก็เลยรู้ทันค่ะ รอดหัวเอ้ยรอดตัวไปค่ะ เวลาที่มะเหมี่ยวนั่งระดับความสูงจะเท่ากับขอบหน้าต่างที่บ้านพอดี
หากมะเหมี่ยวเมื่อยก็จะใช้ขอบหน้าต่างเป็นที่พักคอค่ะ ส่วนเวลาที่มะเหมี่ยวคันก็จะใช้ขอบหน้าต่างเป็นที่เกาคอให้ถูไปถูมาจนหายคัน
แต่ขอบหน้าต่างเราสิค่ะ เป็นคราบน้ำลายเลยค่ะ อี๋.................
หากใครที่เลี้ยงน้องหมาคงทราบดีว่าเค้าน่ารักกันขนาดไหน เราไม่เคยรู้สึกว่าเค้างี้เง่า
พูดไม่รู้เรื่องๆและชอบเถียงและเราก็จะไม่รู้สึกเหงาเวลาอยู่คนเดียว
เค้าจะคลอเคลียอยู่ไม่ห่างเราหรอกค่ะ หากเป็นไปได้เราก็อยากให้คนที่ยังไม่มีน้องหมาไว้เลี้ยง ลองหามาเลี้ยงดูนะคะ
แต่ขออย่างเดียวคิดหน้าคิดหลังให้ดีค่ะว่าจะเลี้ยงเค้าได้ตลอดรอดฝั่ง เค้าอยู่กับเราไม่น้อยกว่า 5 ปีแน่นอนค่ะ
อย่าได้ทิ้งขว้างเค้า ดูแลเค้าให้ดีให้เค้ากินอิ่มนอนหลับ ให้วัคซีนตามเวลาที่คุณหมอกำหนด ให้เวลาเค้าและเล่นกับเค้าบ้างนะคะ
รับรองค่ะว่าคุณจะมีเพื่อนที่แสนจะจงรักภักดีและรักคุณมากด้วยค่ะ
ขณะที่เราเขียนเรื่องนี้น้องทอมจอมซนไม่ได้อยู่กับเราแล้วล่ะค่ะ
เค้าจากเราไปแล้วเมื่อบ่ายวันที่ 4 มี.ค. 47 เราและพี่สาวพาน้องทอมไปหาหมอในตอนเช้าของวันที่ 3 มี.ค. 47
เพราะเค้ามีอาการใต้ลิ้นพองเป็นลูกใสๆ และลิ้นเค้าแข็งมาก ทำให้น้องทอมหุบปากไม่ได้
หมอบอกว่าเค้าน่าจะโดนพิษอะไรซักอย่าง แต่ที่เรารับรู้จากหมอคือลิ้นของสุนัขเป็นที่
รวมของเส้นประสาทดังนั้นจะเร็วมากหากเค้าได้รับพิษที่ลิ้นหรือที่ปาก
หมอบอกว่าถ้าเค้ามีชีวิตต่อเค้าต้องโดนตัดลิ้นแต่หมอบอกว่าน่าจะรอดยาก แค่นั้นเราและพี่สาวร้องไห้กันเลย
เราไปเยี่ยมน้องทอมตอนเย็นอีกครั้ง เค้าไม่รู้เรื่องแล้วเพราะหมอให้ยา เช้าของวันต่อมาเราก็ไปเยี่ยมน้องทอมก่อนไปทำงาน
เค้าเลือดออกที่ปากมากจนเหม็นคาว จวบจนบ่ายหมอโทรบอกว่าน้องทอมจากไปแล้ว ตอนนั้นทอมอายุได้เพียงแค่ 3 ปีเท่านั้น
เราทุกคนในบ้านรู้เสียใจมากนึกถึงเค้าตลอดเพราะน้องทอมเป็นสุนัขที่สร้างสีสันให้กับบ้านของเรามาก
และเจ้า 4 ตัวก็คงรู้ว่าน้องของเค้าได้จากไปแล้ว พวกเค้าซึมไปกันหมดเลยไม่กินข้าว
จากวันนั้นจนวันนี้เราและพี่สาวได้ตั้งใจไว้ว่าเราจะเลี้ยงเจ้า 4 ตัวให้ดีที่สุด และสัญญาไว้ว่าจะไม่ลืมน้องทอมเลย
ผ่านไปปีกว่านับจากวันที่น้องทอมจากไปในวันนี้เจ้า 4 ตัวสบายดี กินอิ่ม นอนหลับและมีบ้านอยู่เป็นของตัวเอง
ยกเว้นมะเหมี่ยวตัวเดียวที่เรายังไม่ได้หาบ้านให้เค้าอยู่ คิดว่าเร็ว ๆ นี้จะหาบ้านให้เค้าซักหลังเหมือนกัน สงสารเค้า
เพราะแอบเห็นมะเหมี่ยวเอาหัวมุดเข้าไปดูบ้านสาหร่ายแต่เค้าไม่สามารถเข้าไปได้ค่ะ
ก็คงมีแต่น้องทอมที่เค้าไม่มีโอกาสมีบ้านอยู่เหมือนพี่ๆ
เราจะพาไปเยี่ยมชมบ้านหนูสาหร่าย เจ้าบั๊ด เจ้าเจ๋อ และที่นอนของมะเหมี่ยวกันนะคะ
คำปฏิญาณของ 4 พี่น้อง พี่หนูสาหร่าย พี่บั๊ด พี่เจ๋อและพี่เหมี่ยว
เราทั้ง 4 ขอสัญญาว่าเราจะไม่ลืมน้องทอม
เจ้าอ้วนที่น่ารักและแสนซนของเราเลย ไม่ว่าจะวันนี้ พรุ่งนี้ หรือวันไหนๆ ก็ตาม
|
